Arbeidsrecht en arbeidsvoorwaarden

De situatie

Arbeidswetgeving probeert werknemers te beschermen, gelijke behandeling te bevorderen en kaders te stellen voor afspraken tussen werkgevers en werknemers. Deze wetgeving is continu in beweging. Forse aanpassingen hebben de afgelopen jaren plaatsgevonden door de inwerkingtreding van de Wet werk en zekerheid en de Wet Arbeidsmarkt en balans. In de nabije toekomst zal ook de Wet meer zekerheid voor flexwerkers (en andere onderdelen uit het in 2023 aangekondigde arbeidsmarktpakket) veranderingen met zich meebrengen.

De rode lijn van al deze veranderingen is dat de Nederlandse arbeidsmarkt op zoek is en blijft naar de balans tussen zekerheid voor werknemers, benodigde flexibiliteit voor werkgevers, verschillende beschermingsbehoeften van groepen werknemers en nieuwe arbeidsrelaties.

Voor veel horecaondernemers is het tegenwoordig een hele opgave om goed werkgever te zijn. Niet omdat ze niet willen, maar omdat de arbeidswetgeving complex is en snel wijzigt. Ingewikkelde wet- en regelgeving leidt er toe dat werkgevers in de toepassing ervan moeilijkheden ervaren.

Standpunt KHN

KHN vindt dat arbeidswetgeving werknemers moet beschermen, maar ook werkgevers de ruimte moet bieden om hun bedrijf te kunnen voeren. Horecabedrijven hebben vaak te maken met grote pieken en dalen in vraag (bijvoorbeeld door seizoensinvloeden), waardoor flexibiliteit een absolute noodzaak is. Wetgeving moet daarnaast begrijpelijk zijn en geen obstakel voor ontwikkeling. KHN vindt dat de huidige en toekomstige arbeidswetgeving:

1. werkgevers te weinig ruimte geeft om werknemers flexibel in te zetten;
2. werkgevers met grote risico’s belast (bijvoorbeeld 104 weken loondoorbetalingsverplichting bij ziekte);
3. te weinig oog heeft voor behoeften van verschillende groepen werknemers. Vooral jongeren ervaren beschermende maatregelen juist als beperkend;
4. te veel ingrijpt op de arbeidsvoorwaardelijke afspraken die tussen werkgevers en werknemers worden gemaakt (in een cao of in een arbeidsovereenkomst). Denk bijvoorbeeld aan de continue druk om het wettelijk minimumloon extra te verhogen;
5. een gelijk speelveld moet bieden voor alle werkenden (werknemers én zpp);
6. de mogelijkheden om van wettelijke bepalingen af te kunnen wijken moet worden verruimd (driekwart dwingend recht).